( 18 ) گفتارى از آقا محمد على كرمانشاهى « 1 » قدس سره ( م 1216 ) حرمت غنا و از جملهء محرمات است به اجماع شيعيان به طريق غنا و سرود آواز بركشيدن و نغمه سرائيدن ، و صدا را بر وجه اطراب يا آخر آن ترجيع دادن و در گلو گردانيدن ، خواه غنا قرين آلتى از آلات لهو باشد ، مانند نى و چنگ و تار ، يا نباشد مانند خنياگرى و نغمه سرائى به الحان فساق و فجار ، هر چند به خواندن قرآن باشد يا اشعار . و شيخ در خلاف و ابن ادريس در سرائر « 2 » با جمعى ديگر در تحريم مطلق غنا نقل اجماع نموده‌اند و جمعى مانند محقّق در شرايع « 3 » ، و علَّامه در . . .

--> « 1 » خيراتيه در ابطال طريقهء صوفيه ( قم ، انصاريان ) ، ( دو جلد ، 1412 ق ) ، ج 1 ، ص 146142 . گفتنى است كه آقا محمد على در جلد دوّم خيراتيه ( ص 268 304 . نيز بحثى راجع به غنا دارند كه چون چكيده اعلام الأحبّاء مير لوحى است از درج آن خوددارى كرديم همچنين وى در خيراتيه ( ج 2 ، ص 280 ) در باب اقوال علما در حرمت غنا مىنويسد : « إن شاء الله رسالهء مبسوط خواهم نوشت در اين باب » ولى اثرى از اين رساله به دست نيامد « 2 » سرائر 2 : 222 « 3 » شرايع 2 : 10